Budzanowski Mikołaj (1861–1933), nauczyciel szkół ludowych. Ur. się 9 V w Śniatynie; szkoły odbył w Śniatynie, Stanisławowie i Lwowie. Wcześnie poświęcił się pracy narodowej wśród młodzieży. Za jego inicjatywą powstało we Lwowie 1880 r. pierwsze tajne koło patriotyczne młodzieży pod nazwą »Lyra«, do którego należała młodzież gimnazjów i seminarium naucz. lwowskiego. W późniejszych latach jako nauczyciel szkół ludowych we Lwowie poświęcił się B. głównie działalności oświatowej oraz pracował na polu organizacji i samopomocy nauczycielstwa galicyjskiego. Niezwykle czynny i pomysłowy, urządzał kursy nauczycielskie, wygłaszał odczyty we Lwowie i na prowincji.

B. był jednym z twórców »Krajowej wytwórczo-handlowej Spółki przyborów szkolnych« 1899, która działała przez lat 12, szerząc ideę produkowania przyborów szkolnych w kraju, z rodzimego materiału i rodzimymi siłami robotniczymi. Należał również do najczynniejszych założycieli zawodowego stowarzyszenia nauczycielskiego w b. Galicji pod nazwą: »Krajowe Ognisko Nauczycielskie« (1903), mającego za cel »podnoszenie dobrobytu wśród nauczycieli oraz popieranie przemysłu krajowego«. Tu rzucił myśl budowy pierwszego sanatorium nauczycielskiego dla piersiowo chorych w Szczawnicy; do podjęcia tej idei umiał B. porwać społeczeństwo a na patrona pozyskać H. Sienkiewicza (1910); myśl ta zrealizowana została później przez lwowskie Towarzystwo Pedagogiczne. Ostatnie lata życia poświęcił B. zabiegom, nie uwieńczonym powodzeniem, o założenie pod Lwowem, w lesie w Brzuchowicach, wzorowego gimnazjum pod hasłem Komisji Edukacji Narodowej; zjednał dla tej myśli czynniki miejskie i obywatelskie, zaanimował świat literacki (Żeromskiego, Przybyszewskiego, Makuszyńskiego i i.). Zmarł 16 III 1933. Uważany niejednokrotnie za fantastę i nierealnego siewcę pomysłów, był jednak ten skromny nauczyciel, publicysta i dziennikarz przez lata całe żywym elementem ruchu i inicjatywy wśród nauczycielstwa Ziemi Czerwieńskiej. Zostawił w druku m. i. prace: Ideał nauczyciela ludowego (Lw. 1900), Wędrówka milionów i Odwrót milionów (Lw. 1901 i 1903) oraz obfitą ilość artykułów pedagogicznych i propagandowych w pismach nauczycielskich i prasie codziennej Lwowa. Był redaktorem czasopism nauczycielskich: »Hasło nauczycielskie« i »Byt«.

Nekrologi w prasie lwowskiej; materiały biograficzne w posiadaniu rodziny we Lwowie.

Stanisław Łempicki